خويش كرد . در اين سال محمد بن مروان غزاى تابستانى كرد و روميان را هزيمت كرد . گويند : جنگ عثمان بن وليد با روميان در ارمينيه نيز در همين سال بود . عثمان با چهار هزار كس بود و روميان شصت هزار كس بودند كه عثمان هزيمتشان كرد و بسيار كس از آنها بكشت . در اين سال كار حج با حجاج بن يوسف بود كه عامل مكه و يمن و يمامه بود . عامل كوفه و بصره به گفتهء واقدى بشر بن مروان بود ، به گفتهء ديگرى بشر عامل كوفه بود و عامل بصره خالد بن عبد الله بود . قضاى كوفه با شريح بن حارث بود . قضاى بصره با هشام بن هبيره بود . عامل خراسان بكير بن وشاح بود . پس از آن سال هفتاد و چهارم در آمد . سخن از حوادث مهم سال هفتاد و چهارم از جمله حوادث سال اين بود كه عبد الملك ، طارق بن عمرو را از مدينه برداشت و حجاج بن يوسف را عامل آنجا كرد كه چنان كه گويند به مدينه آمد و يك ماه آنجا ببود سپس به قصد عمره برون شد . در همين سال چنان كه گويند حجاج بن يوسف بناى كعبه را كه ابن زبير ساخته بود ويران كرد . هنگامى كه ابن زبير خانه را بنا مىكرد حجر را در آن انداخت و براى خانه دو در نهاد . در اين سال ، حجاج خانه را به ترتيب اول برد . آنگاه در ماه صفر به مدينه آمد و سه ماه آنجا بود كه مردم مدينه را تحقير كرد و با آنها سخت گرفت و در محل بنى سلمه مسجدى بساخت كه به دو انتساب دارد و با ياران پيمبر صلى الله عليه و سلم رفتارى سبك داشت و مهر به گردنهايشان نهاد .